ورق کامپوزیت کربن

رزین های مورد استفاده در مواد کامپوزیت فیبر کربن به دو دسته تقسیم می شوند ، یکی از آنها رزین های ترموسالات مانند رزین اپوکسی و دیگری رزین های ترموپلاستیک مانند پلی پروپیلن (PP) و ویژگی های آنها متفاوت است.

رزین های حرارتی به عنوان مونومرهای کم ویسکوزیته روی ورق کامپوزیت فیبر کربن ظاهر می شوند. در طی فرآیند قالب گیری ، آنها با گرما پلیمری می شوند تا پلیمرها را تشکیل دهند. واکنش پلیمریزاسیون زمان مشخصی را می طلبد و زمان قالب بندی طولانی است. با این حال ، روش اتوکلاو مورد استفاده برای ساخت قطعات ساختاری هواپیما فقط 2 تا 4 ساعت طول می کشد.

با استفاده از رزین های ترموپلاستیک ، قطعات کوچک به اندازه 10 ثانیه تزریق می شوند و قطعات بزرگ را می توان طی چند دقیقه مهر کرد. راندمان پردازش نیز بهبود یافته و هزینه کاهش می یابد. ویسکوزیته مذاب رزین های ترموپلاستیک نسبتاً زیاد است و دستگاه های بزرگ تمبر هنوز برای پردازش قطعات بزرگ مورد نیاز هستند.