روش های پردازش مواد کامپوزیت فیبر کربن
پیگیری عملکرد بالا در صنایع مختلف منجر به کاربرد روزافزون فیبر کربن شده است. در کاربردهای عملی، فیبر کربن اغلب با رزین و سایر مواد ماتریکس ترکیب میشود تا مواد کامپوزیتی فیبر کربن را تشکیل دهند.
فرآیند برش: دلیل اصلی سختی برش فیبر کربن در سختی بالا و استحکام برشی بین لایه ای کم آن است که منجر به فرسودگی ابزار و فرسودگی ابزار به دلیل دمای بیش از حد برش می شود. برای جلوگیری از این مشکلات برش، اغلب از روش های آسیاب یا پردازش ویژه استفاده می شود. با این حال، فرآیندهای آسیاب به طور کلی بازده تولید پایینی دارند، بنابراین استفاده از روشهای پردازش ویژه (مانند برش در دمای بالا و برش لرزشی) گستردهتر است.
فرآیند حفاری: حفاری مواد کامپوزیتی فیبر کربن به راحتی می تواند منجر به لایه برداری بین لایه ها و همچنین پدیده هایی مانند ساییدگی و شکافتن در لبه خروجی شود. علل این مشکلات هم از ابزارها و هم از فرآیندهای تولید ناشی می شود. با کنترل زوایای چنگک و فاصله ابزار برای اطمینان از وضوح و استفاده از نرخ تغذیه پایین تر و سرعت متوسط دوک، می توان از نقص لایه برداری جلوگیری کرد. فرز مارپیچ برای حفاری می تواند به طور موثر دمای کار را کاهش دهد.
فرآیند تراشکاری: فرآیند تراشکاری عمدتاً با هدف دستیابی به تلورانس های از پیش تعیین شده روی سطوح استوانه ای انجام می شود. ابزارهای مناسب برای تراشکاری بیشتر آلیاژهای سخت و الماس های پلی کریستالی هستند. در فرآیند ماشینکاری، نرخ تغذیه، عمق برش و سرعت برش همگی بر کیفیت قطعه کار تمام شده تأثیر میگذارند.
