فیبر کربن ، به عنوان یک ماده در حال ظهور ، از مواد فلزی سنتی پیشی گرفته است. این ماده کامپوزیت ساخته شده از رزین تقویت شده با فیبر کربن و سایر مواد با کارایی بالا است که به آن خاصیت مکانیکی برتر می دهد. این خصوصیات مکانیکی چیست؟
تفاوت اصلی بین فیبر کربن و مواد فلزی در خصوصیات ساختاری آنها نهفته است. فلزات به طور معمول دارای مقاومت ثابت هستند ، در حالی که فیبر کربن ، به عنوان یک ماده ناهمسانگرد ، خواص مختلفی را به موازات و عمود بر جهت فیبر آن نشان می دهد. این ناهمسانگردی امکان عملکرد بهینه شده را از طریق طراحی استراتژیک فراهم می کند. به عنوان مثال ، ورق های فیبر کربن با زاویه های مختلف چیدمان رفتارهای مکانیکی مختلفی را نشان می دهند.
فیبر کربن T300 که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد ، دارای استحکام کششی تا 3500 مگاپاسکال است که بسیار بیش از فولاد و بیشتر مواد ساختاری است. همچنین دارای نقاط قوت خمشی و برشی است که بسیاری از فلزات فاقد آن هستند. از نظر استحکام خاص و مدول خاص ، کامپوزیت های فیبر کربن مواد ساختاری موجود را هدایت می کنند و آنها را جایگزین های ایده آل برای فولاد ، آلیاژهای آلومینیوم و آلیاژهای منیزیم می کند.
