پای مصنوعی فیبر کربن

در 5 تا 10 سال گذشته، استفاده از کامپوزیت های فیبر کربن و آلیاژهای فلزی سبک در تولید پای مصنوعی فیبر کربن بزرگترین جهش تکنولوژیکی است. دستگاه های مصنوعی مدرن می توانند به هزاران نفر کمک کنند تا حداقل تا حدی اندام های از دست رفته خود را جبران کنند و زندگی باکیفیتی داشته باشند. برخی از کاربران به فعالیت های ورزشی و حتی شکستن رکورد می پردازند.

نام محصول: پای مصنوعی فیبر کربن

مواد: فیبر کربن و رزین اپوکسی *قالب سفارشی از قبل مورد نیاز است

اندازه: سفارشی

1/ استفاده از تکنولوژی مدرن قالب گیری

High Gain می تواند پای مصنوعی فیبر کربن را با توجه به قد، وزن و ساختار عضلانی شخصی سازی کند. هر نوع ساختار پیچیده ای را می توان با استفاده از قالب اسپلیت ترکیب شده با روش قالب گیری انتقال رزین و پیش آغشته سازی تولید کرد.

2/ استحکام ویژه بالا:

در حیوانات خون گرم، ماهیچه ها و تاندون ها به حرکت بدن کمک می کنند، در حالی که استخوان ها و مفاصل وزن را تحمل می کنند. کامپوزیت های کربن/اپوکسی موجود در حال حاضر به راحتی استحکام کششی 700 مگاپاسکال و مدول الاستیک 70 گیگا پاسکال را تولید می کنند. با توجه به چگالی آن 1.6 گرم در میلی لیتر، استحکام ویژه بسیار بالای این ماده آشکارتر می شود. علاوه بر مقاومت کششی، استحکام فشاری بالا و چقرمگی شکست نیز به بهبود کیفیت این ماده کمک می کند. نامزدهای دیگری برای تولید اندام مصنوعی وجود دارد.

3/ توزیع وزن ایده آل:

استحکام ویژه کامپوزیت فیبر کربن به قدری بالاست که می توان پروتزی با استحکام مشابه پای طبیعی اما 60 درصد سبک تر ساخت. پروتز فیبر کربنی که در ابتدا تولید شد، در واقع بسیار سبک است.

4/ بهداشت:

علاوه بر استحکام بالا، هر ماده ای که در پروتز استفاده می شود باید به راحتی تمیز شود، رطوبت سنجی نداشته باشد، مقاوم در برابر خوردگی، مقاوم در برابر عفونت های باکتریایی و قارچی، مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش، غیر حساس به عرق و نمک و قابل قبول در لوازم آرایشی باشد. رزین اپوکسی پس از عمل آوری و شستشو، پوست انسان را تحریک نمی کند و حساسیت ایجاد نمی کند. تماس تصادفی پوست با پروتز هیچ ضرری ندارد. کامپوزیت های کربنی تمام خواص مورد نیاز را دارند.

5/ کشسانی:

از ترکیب فیبر کربن و رزین اپوکسی، پای مصنوعی کامپوزیتی تشکیل می‌شود که دارای درجات خاصی از کشسانی است که می‌تواند عضله انسان را تقلید کند.

6/ قدرت خستگی:

یکی دیگر از نیازهای مواد پروتز، استحکام خستگی است. بدیهی است که بار روی پروتز ثابت نمی ماند، بلکه با هر مرحله تغییر می کند، زیرا دستگاه همچنان خم می شود و به شکل اولیه خود باز می گردد. هر ماده شناخته شده پس از خمش مکرر برای تعداد معینی از چرخه ها، بخشی از استحکام خود را از دست می دهد و در نتیجه باعث آسیب به جزء می شود. به طور طبیعی، برای دستگاه های مصنوعی، کاهش تدریجی استحکام و کوتاه شدن عمر مفید غیرقابل قبول است. از دهه 1960، عمر پروتز آلومینیومی تنها یک سال است. ترک خوردگی ماتریس پلیمری، شکستگی الیاف، لایه لایه شدن لایه ها و جداسازی سطح مشترک ماتریس/الیاف چهار حالت شکست مختلف هستند که در طی خمش مکرر مشاهده می شوند. جداسازی در رابط فیبر/ماتریس بیشترین تأثیر را بر عمر قطعه دارد. منحنی های زیر میزان کاهش استحکام در اثر خستگی مواد مختلف را نشان می دهد. از این نمودار می توان دریافت که کامپوزیت فیبر کربن/رزین اپوکسی پس از تجربه چرخه های تنش بسیار بالا همچنان از استحکام باقیمانده بالایی برخوردار است. استفاده از کامپوزیت‌های فیبر کربن/اپوکسی در بال‌ها، تیغه‌های توربین بادی و اتومبیل‌های مسابقه فرمول یک می‌تواند ثابت کند که این ماده دارای استحکام خستگی بسیار بالایی است.

تگ های محبوب: پای مصنوعی فیبر کربن